Niedziela Palmowa

Pierwszy dzień Wielkiego Tygodnia to Niedziela Palmowa. Swoją nazwę zawdzięcza obrzędowi święcenia palm, którego początki przypadają na XI wiek. Niedziela Palmowa symbolizuje triumfalny wjazd Jezusa Chrystusa do Jerozolimy i rozpoczyna okres, w którym miały miejsce wydarzenia związane z Męką i Śmiercią na Krzyżu. Liturgia Niedzieli Palmowej skupia się na procesji z palmami, ale równie ważne jest czytanie jednej z trzech Ewangelii opisujących Mękę Pańską.

To zestawienie tych dwóch wydarzeń ma pokazać, że Ofiara Jezusa i Jego triumf stanowią jedność i tak powinny być świętowane. Podczas nabożeństw Niedzieli Palmowej kapłan zakłada szaty w kolorze czerwonym, w odróżnieniu od fioletowych szat kapłańskich noszonych w pozostałe dni postu w trakcie wszystkich mszy. Czerwona barwa ma podkreślić, że w tym dniu nie chodzi o pokutę, ale o uznanie siły i majestatu Jezusa, który w Palmową Niedzielę był Królem Jerozolimy.

Tradycja nakazuje, aby poświęcone w niedzielę palmy przechowywać przez cały rok, aż do następnego postu przed świętami wielkanocnymi. Palmy zostają wtedy spalone, a popiół, który z nich pozostał, posłuży do posypania głów ludzi, którzy przyjdą do kościoła w Środę Popielcową. W minionych czasach Niedzielę Palmową nazywano także Niedzielą Kwietną. Nazwa ta wzięła się stąd, że Niedziela Palmowa zazwyczaj wypadała w kwietniu, czyli wtedy, gdy pojawiają się pierwsze kwiaty.