Pierwszy dzień Wielkiego Tygodnia to Niedziela Palmowa. Swoją nazwę zawdzięcza obrzędowi święcenia palm, którego początki przypadają na XI wiek. Niedziela Palmowa symbolizuje triumfalny wjazd Jezusa Chrystusa do Jerozolimy i rozpoczyna okres, w którym miały miejsce wydarzenia związane z Męką i Śmiercią na Krzyżu. Liturgia Niedzieli Palmowej skupia się na procesji z palmami, ale równie ważne jest czytanie jednej z trzech Ewangelii opisujących Mękę Pańską.

To zestawienie tych dwóch wydarzeń ma pokazać, że Ofiara Jezusa i Jego triumf stanowią jedność i tak powinny być świętowane. Podczas nabożeństw Niedzieli Palmowej kapłan zakłada szaty w kolorze czerwonym, w odróżnieniu od fioletowych szat kapłańskich noszonych w pozostałe dni postu w trakcie wszystkich mszy. Czerwona barwa ma podkreślić, że w tym dniu nie chodzi o pokutę, ale o uznanie siły i majestatu Jezusa, który w Palmową Niedzielę był Królem Jerozolimy.

Tradycja nakazuje, aby poświęcone w niedzielę palmy przechowywać przez cały rok, aż do następnego postu przed świętami wielkanocnymi. Palmy zostają wtedy spalone, a popiół, który z nich pozostał, posłuży do posypania głów ludzi, którzy przyjdą do kościoła w Środę Popielcową. W minionych czasach Niedzielę Palmową nazywano także Niedzielą Kwietną. Nazwa ta wzięła się stąd, że Niedziela Palmowa zazwyczaj wypadała w kwietniu, czyli wtedy, gdy pojawiają się pierwsze kwiaty.

Katolickie święta Wielkanocne poprzedza Wielki Tydzień – siedem dni, w trakcie których wierni przeżywają ostatnie dni życia Jezusa Chrystusa i Jego śmierć na krzyżu. Najważniejsze uroczystości kościelne zaczynają się w Wielki Czwartek. Wieczorna msza święta w tym dniu inauguruje Triduum Paschalne, czyli trzydniowe modlitwy celebrujące Mękę i Zmartwychwstanie Jezusa, które kończą się nieszporami w Niedzielę Wielkanocną.

Wielki Tydzień obrazuje wszystkie ważne wydarzenia poprzedzające Zmartwychwstanie. Pierwszy dzień Wielkiego Tygodnia, Niedziela Palmowa, symbolizuje triumfalny wjazd Jezusa do Jerozolimy. W kolejnych dniach jest mowa o spotkaniach Jezusa z Sanhedrynem, Jego przepowiedniach o końcu świata i zburzeniu Jerozolimy oraz o Ostatniej Wieczerzy, pojmaniu Chrystusa, Jego drodze krzyżowej i ukrzyżowaniu. Wielki Tydzień chrześcijanie zaczęli obchodzić w IV wieku, jednak każdy odłam tej religii ma swoje własne obrzędy.